چاوز، آزاديخواه آمريكای لاتين

عقربه های ساعت، 21:35 یکشنبه 15 فوریه را نشان می دادند که رئیس شورای ملی انتخابات ونزوئلا بر صفحه تلویزیون ظاهر شد تا خبر پیروزی قاطع و ارزشمند رای "آری" را به دنیا مخابره نماید. تنها چند دقیقه پس از اعلام نتایج، هوگو چاوز بر بالکن کاخ ریاست جمهوری میرافلورس در شهز کاراکاس ظاهر شد تا به احساسات صدها هزار طرفدار که با اجتماع در خیابان های اطراف کاخ ریاست جمهوری، "میرافلورس" را همچون نگینی در میان گرفته بودند پاسخ دهد. شدت شور و شعف و هلهله و شادی به حدی بود که اینبار بر خلاف پیروزی های گذشته که رئیس جمهور یک ساعت پس از اعلام نتایج به میان مردم می آمد، آقای چاوز لحظاتی پس از اعلام نتایج بر بالکن میرافلورس حاضر شد تا همانطور که چند روز پیش در اجتماع میلیونی خیابان بولیوار شهر کاراکاس به مردم وعده داده بود، شاد و خندان و پیروز پذیرای انقلابیون بولیواری باشد. 

گزینه "آری" در این انتخابات با کسب 6 میلیون و 300 هرار رای توانست 55 درصد آرا را به خود اختصاص داده تا بدین ترتیب 15 فوریه 2009 شاهد رقم خوردن یکی از بزرگترین پیروزی های آقای چاوز که به گفته فیدل کاسترو آینده آمریکای لاتین به نتیجه آن بسته است، باشد. حضور کم سابقه 70 درصدی مردم در این رفراندوم و تکاپوی چشمگیر مخالفان برای کسب رای مردم و توسل آنان به تمام حربه های تبلیغاتی برای تشویق مردم به رای منفی که توانست آرای مخالفان را به رقم 5 میلیون رای برساند، خود از نشانه های اهمیت این رخداد مهم و البته پیروزی ارزشمند و تاریخی آقای چاوز و مردم انقلابی ونزوئلا می باشد. رای "آری" روز یکشنبه مردم ونزوئلا جدا از تصویب اصلاحیه قانون اساسی، مهر تایید دیگری است بر عملکرد انقلابی آقای چاوز که تا کنون 15 بار به طور مستقیم و غیر مستقیم در معرض آرای مردم قرار گرفته و به طور خاص پیروز 14 انتخابات و در مجموع سرافراز همه آنها شده است. از نکات قابل توجه پیروزی آقای چاوز در رفراندوم روز یکشنبه گذسته می توان به کسب 2 میلیون رای اضافی نسبت به رفراندوم قانون اساسی سال 2007 و همچنین پیروزی در مناطقی چون "ناحیه پایتخت" یا ایالت "کارابوبو" که در انتخابات محلی نوامبر گذشته توسط مخالفان فتح شده بودند، اشاره کرد.

این پیروزی که بواسطه آن آقای چاوز و دیگر مسوولان انتخابی توسط مردم از محدودیتی برای کاندیدا شدن در انتخابات های آتی برخوردار نخواهند بود، روز 15 فوریه 2009 را تحت عنوان "احیای مجدد ونزوئلا" در تاریخ ثبت کرد تا در انتخابات ریاست جمهوری دسامبر 2012 همانطور که آقای چاوز در جمع مردم انقلابی ونزوئلا اعلام کردند، "اگر خداوند متعال اراده نماید و عمری باشد و اگر مردم اینگونه بخواهند"،با کاندیداتوری ایشان، امید مستضعفان و مظلومان در آمریکای لاتین بر این شیرمرد سرزمین آرادیخواهان بزرگ استوار گردد.  

بزرگمرد آمریکای لاتین لحظاتی پیش سفیر اسرائیل به همراه شمار دیگری از دیپلمات های این کشور را در محکومیت حملات ددمنشانه رژیم صهیونیستی علیه مردم بی گناه و بی دفاع غره اخراج کرد. این اقدام شجاعانه پس از آن صورت می گیرد که چاوز دو سال پیش نیر در محکومیت حمله اسرائیل به جنوب لبنان سفیر خود از این کشور را فرا خوانده و اعلام کرده بود ونزوئلا نیازی به داشتن روابط به چنین کشوزی ندارد. در بیانیه دولت ونزوئلا ضمن درخواست توقف فوری حملات ددمنشانه رژیم صهیونیستی علیه مردم مظلوم غزه، تاکید شده است ونزوئلا تا مجازات عاملان و آمران این جنایت از پای نخواهد نشست. روز گذشته نیز آقای چاوز اسرائیل را بازوی جنایت کار و قاتل آمریکا خوانده و تاکید کرده بود خاور میانه با وجود اسرائیل روی صلح را نخواهد دید. وی همچنین ضمن اعلام رایزنی با دیگر کشور ها برای اقدام گروهی علیه دولت اسرائیل، مردم ونزوئلا را فراخواند تا با حضور در خیابان ها حقانیت مردم فلسطین را فریاد بکشند. مجلس ونزوئلا نیز در حالی که نمایندگان آن چفیه های فلسطینی بر گردن آویخته بودند با صدور بیانیه ای ضمن اعلام انزجار شدید از حملات رژیم صهیونیستی، همبستگی خود را با مردم مظلوم و ستمدیده غزه اظهار نموده و توقف فوری حملات ویرانگر علیه مردم این شهر را خواستار شد. همرمان مراسم با شکوهی در مسجد شهر کاراکاس با حضور مقامات بلند پایه دولت ونزوئلا از جمله وزیر امور خارجه،وزیر کشور و وزیر کشاورزی، رئیس مجلس ونزوئلا به همراه گروهی از نمایندگان، سفرای کشورهای مختلف، نمایندگان احزاب و گروه های مردمی در دفاع از مردم غزه و اعلام خشم و انزجار از اقدامات وحشیانه رژیم اشغالگر قدس برگزار گردید. چاوز بار دیگر بر همگان ثابت کرد آزادیخواهی وی حد و مرز نمی شناسد و با اخراج سفیر و دیپلمات های صهیونیست ندای "هل من ناصر ینصرنی" مردم مظلوم غزه را پاسخ داد.  

..........................................................................

او هست...

او هست تا تاریخ ببیند چطور بزرگمرد انقلابی برخاسته از سرزمین آمریکای لاتین بر عهد خود در دفاع از مظلوم در سراسر عالم وفا می نماید، هست تا از همسایگی آمریکا، پشتیبانی دولت ایالات متحده آمریکا از حملات رژیم صهیونیستی را افشا و محکوم نماید، هست تا دیگر سران دنیا را بر رسالت اصلی آنان یعنی تلاش در برقراری صلح در دنیا تذکر دهد تا شاید در این وانفسا سران عرب نیز فریاد مردمشان را گوش فرا داده و اقدامی در جهت احقاق حقوق مردم غزه و تمام فلسطینیان اتخاذ نمایند، هست تا حقانیت مواضعش را بار دیگر به رخ تمام منتقدان بکشد، هست تا با فریاد الله اکبر به فلسطین و لبنان بگوید همیشه در کنار آنان است، هست تا ضربه ای باشد بر پیکر در حال احتضار امپریالیسم و صهیونیسم، هست تا همبستگی خود با مظلومان دنیا را اثبات نماید، هست تا بار دیگر صهیونیسم و امپریالسیم را بزدلانی خطاب نماید که مردمی بی گناه و بی دفاع را مورد حمله قرار داده اند، هست تا بغض همه منتظران با شنیدن صدای دفاع از مظلوم از سرزمین آمریکای لاتین بشکند، هست تا بگوید ونزوئلا تا مجازات عاملان و آمران قتل عام فلسطینیان از پای نخواهد نشست، هست تا همگان بدانند جبهه مبارزه با استکبار در آمریکای لاتین برقرار، بیدار و هوشیار است... او هست...

بر اساس آمار اعلام شده توسط شورای ملی انتخابات ونزوئلا، حزب مردمی هوگو چاوز با فتح اکثر شهرداری ها و فرمانداری ایالت های ونزوئلا، برنده انتخابات محلی این کشور شد.

این انتخابات که از حضور ناظران و "همراهان" کشورهای مختلف برخوردار بود با استقبال چشمگیر مردم ونزوئلا همرا شد به طوری که شورای ملی انتخابات در بسیاری از مراکز رای گیری مجبور به تمدید مهلت رای گیری تا ساعت 10 شب شد. حضور بالای 65 درصدی ونزوئلا آنهم در انتخابات محلی به نحوی چشمگیر بود که تعجب ناظران بین المللی و تحسین و قدردانی مقامات دولتی و گروه های سیاسی ونزوئلا را برانگیخت تا اولین نتیجه انتخابات - همانطور که تمام گروه های سیاسی بر آن اتفاق نظر دشتند - فریاد دموکراسی در این سرزمین آمریکای لاتینی باشد.

در این انتخابات حزب مردمی آقای چاوز با فتح اکثر شهرداری ها کشور و همچنین فتح 17 فرمانداری از 22 فرمانداری ایالت های ونزوئلا توانست نزدیک به 80 درصد فرمانداری های کشور را به خود اختصاص دهد تا نقشه سیاسی ونزوئلا به رنگ قرمز حزب آقای چاوز آراسته گردد. نکته جالب توجه در این زمینه اذعان طرفین و البته ناظران و "همراهان" بین المللی بر صحت انتخابات و پذیرش نتایج اعلام شده در همان دقایق اولیه پس از اعلام نتایج در نیمه شب روز یکشنبه 23 نوامبر بود. شفافیت، صحت، دقت، سلامت و اعتبار سیستم انتخاباتی ونزوئلا پس از بازدید و رای گیری روز گذشته به تایید تمامی ناظران بین المللی حاظر در ونزوئلا رسید به شکلی که ناظر بین المللی دعوت شده از کشور کانادا در حضور همه خبرنگاران اعلام میکند که ای کاش کشورش نیز از سیستم انتخاباتی همانند سیستم کشور ونزوئلا برخوردار باشد.

حال، هدف از نگارش این مطلب نه پوشش پیروزی محرز آقای چاوز در انتخابات را دنبال می کند و نه کوبیدن مخالفان که البته با کسب 5 فرمانداری از ۲۲ فرمانداری کل کشور توانستند فضای حداقلی را برای خود ایجاد کنند. هدف بیشتر یادآوری پویائی دموکراسی در کشور ونزوئلا، دولت و شخص آقای چاوز است؛ چاوزی که در همان دقایق اولیه پس از اعلام نتایج انتخابات، ضمن تبریک به مردم کشورش برای مشارکت بی سابقه در انتخابات محلی، به ابراز شادمانی از پیروزی بدست آمده پرداخته و در همان لحظه پیروزی مخالفان در 5 ایالت کشور را به رسمیت می شناسد و همگان را در برابر این پرسش قرار می دهد که آن همه تبلیغ مبنی بر وجود دیکتاتوری در ونزوئلا چه شد؟...

پیروزی آقای چاوز در انتخابات شهرداری ها و فرمانداری های ونزوئلا ضمن حفظ امید در دل مردم ستمدیده آمریکای لاتین، موقعیت وی به عنوان رئیس جمهور محبوب این کشور و حزب مردمی نوپای اش را تثبیت نموده تا سنگر مبارزه با نظام سلطه در آمریکای لاتین به لطف خدا همچنان کار خود را ادامه دهد و یاریگر دیگر ملت های آزادیخواه در این منطقه باشد." تا کور شود هر آنکه نتواند دید."

پارازیت: خانم ماریزابل رودریگز، همسر سابق چاوز و کاندیدای شهرداری شهر بارکیسیمتو ، که هفته گذشته مورد لطف و عنایت ویژه یکی از سایت های اینترنتی محترم(!) کشورمان قرار گرفته بود به شکلی که سایت مذکور ضمن اختصاص دادن یکی از تیترهای اصلی خود به ایشان، وی را بزرگترین رقیب سیاسی آقای چاوز و امید اول پیروزی مخالفان دانسته بود، با اجازه آقایانی که کاش نمی تابیدند، با کسب حدود 2 درصد، بله دو درصد آرا، میزان محبویت خود و البته سطح تحلیل سیاسی مخالفان چاوز در ایران را در تاریخ ثبت کرد.

روز سه شنبه 23 مرداد هوگو چاوز در مراسم اعطای اعتبار به بخش های دانشگاهی ونزوئلا که در فقیر ترین منطقه شهر کاراکاس و با حضور مردم منطقه، مسوولین کشور و میهمانان بین المللی برگزار می شد، به ناگاه متوجه تلاش یک کودک برای نزدیک شدن به جایگاه سخنرانی می شود که با ممانعت مسولین مراسم نمی تواند خود را به جایگاه برساند. وی فورا سخنرانی را قطع می نماید و از مسوولین می خواهد کودک را به جایگاه راهنمائی کنند. چند لحظه بعد کودک که نامه ای در دست دارد در آغوش چاوز جای می گیرد. چاوز سعی می کند با سوالاتی مانند اسمت چیست و چند سال داری کودک را به حرف در بیاورد که به خاطر اینکه کودک مشغول خوردن بیسکویت است فایده ای ندارد. به ناگاه چاوز از کودک می پرسد چی برای من آورده ای که کودک در جواب می گوید بیسکویت. چاوز هم می گوید خب به من بیسکویت بده غافل از اینکه تنها بیسکویتی که کودک همراه دارد همان است که در دهان دارد. کودک در پاسخ به رئیس جمهور ونزوئلا و در جلوی دوربین هائی که مراسم را به طور زنده از تمام کانال های تلویزیونی ونزوئلا پخش می کنند دست در دهان می برد و بخشی از غذای جویده شده را از دهان در می آورد و به چاوز تعارف می کند. در کمال بهت حاضرین چاوز تعارف کودک را رد نمی کند و لقمه از دهان در آورده شده کودک را می خورد و تحسین حاضرین را بر می انگیزد. چاوز در همان حال سخنرانی را که در مورد بلا های نظام سرمایه داری بود را ادامه می دهد و تاکید می کند در نظام سرمایه داری هیچ کس به فکر دیگری نیست در صورتی که در دیگر نظام های انسانی مردم حاضرند دارائی های خود را با دیگران نیز تقسیم کنند مانند همین کودک که حاضر شد حتی غذای در دهان خود را با دیگری تقسیم نماید.

برای دیدن فیلم مربوطه بر روی لینک زیر کلیک نمائید:

http://www.youtube.com/watch?v=BcKEYAulRf0